ترس

نترسی گل بارونم

                        من و از شب نترسونم

                                                     نگو از تلخیه دنیا

                                                                           دلم تنگه بخندونم

    تا وقتی یاد هم هستیم

                                گلا تو قصه ها گم نیست

                                                                 دلامون چشمه ی مهره

                                                                                                حریص خاک و گندم نیست

 

۳ ماه گذشت

                                       

 

 

2ماه گذشت

شبيه برگ پاييزي پس ار تو قسمت بادم

خداحافظ ولي هرگز نخواهي از يادم

خداحافظ و اين يعني در اندوه تو مي ميرم

در اين تنهايي مطلق كه مي بندد به زنجيرم

م بي تو لحظه اي حتي دلم طاقت نمي آرد

و برف نا اميدي بر سرم يكريز مي بارد

چگونه بگذرم از عشق از دلبستگي هايم

چگونه مي روي با اينكه مي داني چه تنهايم

خداحافظ تو اي هم يار شب هاي غزل خواني

بدان اين را براي من هميشه يار مي ماني

خداحافظ بدون تو گمان كردي كه مي مانم؟

خداحافظ يقين دارم كه مي داني بدون تو نمي مانم...

این هدیه من به تو برای روز مرد

روزت مبارک

اونی که مهرت تو دلم درخشید ....

دیگه دوست ندارم ببخشید....

مستی رویا

آمد اما در نگاهش آن نوازش ها نبود

چشم خواب آلوداش را مستیه رویا نبود

نقش عشق و آرزو از چهره ی دل شسته بود

عکس شیدایی در آن آیینه سیما نبود

لب همان لب بود اما بوسه اش گرمی نداشت

دل همان دل بود اما مست و بی پروا نبود

در دل بیزار من جز بیمه رسوایی نداشت

گرجه روزی همنشین جز با من رسوا نبود

دیدم آن چشم درخشان را ولی در آن صذف

گوهر اشکی که من میخواستم پیدا نبود

در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود

برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود

بر لب لرزان من فریاد دل خاموش شد

آخر آن تنها امید جان من تنها نبود

جز من و اون دیگری هم بود اما ای دریق

آگه از حال دلم زان درد جان فرسا نبود

ای نداده خوشه ای زان خرمن زیبایی ام

تو نبودی در کنارم زندگی زیبا نبود

خداحافظ

 

 

نمره خودم

صفر

 

نوشته هایی از یک دوست

حکمت وزیدن باد رقصاندن شاخه ها نیست

                                                          امتحان ریشه هاست

اما خیلی از شاخه ها در این امتحان با نمره صفر و خیلی هام با نمره ۲۰ قبول میشن

کوروش کبیر

بیادتان می آورم که زیباترین منش آدمی محبت اوست...

سلام بچه ها 

خب خبری که میخوام بدم اینکه میخوام فعالیت مو بیشتر کنم 

و روزی یکی از شعر هامو تو وب بنویسم 

نظر بزارید  ممنون میشم 

باید تا دیدار بد 

از دیداری نا آشنا به سوی تو پر کشیدم

دوست داشتم که تو را آنجا پیدا کنم

اما افسوس که نشد آنچه که آرزوی من بود...

نمی دانم چرا نمی توانم در چشم هایت نگاه کنم

شاید می ترمسم

نمی دانم

وفاداری کلمه ای است که هر کسی آن را به زبان می آورد

اما هر کسی وفادار نیست خیلی ها بی وفا هستند

و آن هایی که بی وفا هستند

مطمئن هستم که قلب و روح ندارند

و هیچ گونه احساسی در وجودشان نیست....

دلی بود دلی بود که او صدایش کرد

قلب بود قلب بود که عقل جوابش کرد

روح مرد مرد من هم مردم

دل من نازک تر از برگ کاغذ است

زمین با من قهر بود اما سخاوتمند بود

آسمون اشک ریخت قلب من هم شکست

کوه برایم ناله کرد

درختان برایم آه ه ه سرد میکشیدند وغصه می خوردند

گل ها پژمرده شدند آتش شعله ور خاموش شد

و تنها من ماندم و من...

 

 

این عشق چیست که در وجود من و توست

و چه معنایی دارد و چرا هرگز پاک نخواهد شد؟؟؟!!!

 

این بغض چیست که در وجود من و توست

و از یاد نخواهد رفت

این بغض چیست؟؟!!

 

در باورم نیست که هستم امروز و امشب

در باورم نیست که باز هم دوباره ادامه میدهم برای زندگی

در باورم نیست که باز هم دوباره می خندم برای هر روزم

در باورم نیست که باز هم دوباره تلاش می کنم برای آینده

آه ه ه ه ه یعنی این من هستم باور کنم که من هستم

چه زیباست هستی و چه تلخ است نیستی

بیا تا من و تو بار دیگر ما شویم...

My love poure

بیا تا با هم بسازیم دنیای زیبایی ها را

بیا تا در آغوش یکدیگر غم ها را فراموش کنیم

                                                                برای تو...

برای او عشقش تا ابد در قلبم نهفته باقی می ماند

ای تمام وجودم

                      ای گل گرما بخش وجودم

                                                         ای گل زیبایم

                                                                              دوستت دارم/دوستت دارم

گل برگ های گل هر کدام با رنگ های خاص خودشان

                                                                          تو را دوست دارد  تو را می طلبد

آواز پرندگان در آسمان و زمین با صدای بلند می خوانند که

                                                                           تو را دوست دارم/تو را دوست دارم

دختر گوشه نشین در اتاق تاریکش روی تارهای گیتارش

                                                                           تورا صدا میزند

                           و من

                                      و من

                                                 با هر لحظه از زندگی بی نشان خود

                                                                                                   تو را دوست دارم فقط تو...

                                                  

نمی دانم نمی دانم

شاید باید بروم اما بدون تو

                                       شاید امروز رویایم نقش بر آب شود

شاید زندگی امروز برایم تلخ باشد

                                       اما فردا راحت جان باشم

شاید امروز آه ه ه بکشم و حسرت بخورم

                                      ولی فردا به امروزم بخندم

شاید امروز باید حرف هایت را بتور کرد

                                      ولی فرداها اعتماد کرد

شاید تو برایم تا ابد تا همیشه

                                      یک رویا با قی بمانی

و شاید یک حقیقت شیرین و همیشگی

                                                                 نمی دانم / نمی دانم

شاید روزها و سال ها دوباره و دوباره به امروز برگردم

                                     و آن روز من به یاد امروز بخندم و شاید بگریم

                                                                   نم دانم / نمی دانم

تمتم لحظه هیم سر شار از با تو بودن است

                                       شاید فرداها هم چنین باشد

خلوتم را تو پر کرده ای

                               شاید فردا تو بیایی

                                                          شاید فردا تو بیایی

                                                                                       نمی دانم / نمی دانم...

 

حس تنفر

خانه دل جای هر بیگانه نیست

کوی مجنون جای هر دیوانه نیست