شعر های من
صدای من به نسلهای بد
فریاد میزنم
فریاد
فریادمیزنم تا فریادم
کوه ها را به لرزه در آورد
تا کوه ها صخره ها طبیعت آنها را بفهمند
وحرفهای من را مجدد تکرار کنند
من چنان فریادی خواهم زد تا خورشید برایم طلوع کند
آیا
آیا کسی فریاد مرا میشنود
آیا کسی مرا شنید
من فقط برای کوه برای فلک برای طبیعت فریاد نمیزنم
که بگویم ما در اینجا زندانی هستیم
که بگویم بال و پر مار و جوانی ما را خورد کردن
من فریاد زدم
فریادی که بر زندگی بتابد
تا خاک ما سرزمین ما را دوباره روشن کند
آیا کسی فریاد مرا میشنود
و بگوید چرا فریاد میزنی
نه نه.......
هیچ کی هیچ کس
نمیشنود
همه در خواب هستن
هیچ کی فکر نکرد که چرا
که چرا ما در اینجا هستیم
که چرا بودیم
چرا آمدیم
چرا میخندیم
چرا عاشق میشویم
چرا زندگی میکنیم
و چرا خواهیم مرد
هیچ کس حرفهای مرا نفهمید
من برای نسلهای بد فریاد خواهم زد
که بگویم ما در ایران زندانی هستیم
که بگویم ایران حق ماست
ایران را آزاد کنیم