دوستت دارم که... شعری از هرمان هسه (آلمانی)

دوستت دارم که...

 

چنین

 

دیوانه‌وار و  نجوا کنان

 

                 شباهنگام به سوی تو  آمدم

 

-  که دوستت دارم -

 

و تا فراموشم  نتوانی کرد

 

                           روانت را با خود بردم

 

با من است

          روان تو

                 هم اکنون

                   برای من است

                                به تمامی

در  خوشی‌ها

        

و

 

ناخوشی‌ها

 

و

 

هیچ فرشته‌ای

 

              نخواهد توانست

 

                  تو را از

 

عشق سرکش و سوزان من

رهایی بخشد